Op 17 december werd er door het COA (Centraal Orgaan opvang asielzoekers) een Kerstborrel georganiseerd in het Van der Valk hotel Volendam. Het samenzijn was bedoeld voor omwonenden en de inwoners uit Katwoude en de gemeentes Waterland en Edam-Volendam om zo kennis te maken met de tijdelijke bewoners van het hotel. Foto: Marianne Klok.
Sinds november vorig jaar wordt er in het hotel opvang geboden aan ongeveer 220 mensen die in afwachting zijn van hun asielprocedure. Onder hen zijn 170 volwassenen met kinderen en 50 alleenstaande minderjarigen. De tijdelijke bewoners kunnen tot maart 2026 in het hotel blijven, dat is langer dan in eerste instantie mogelijk was, doordat de bouw van het nieuwe hotel vertraging heeft opgelopen.
Kerst best leuk feestje
De jongste kinderen zien er tijdens de Kerstborrel feestelijk uit met hun mooiste jurk of pak aan en ze lopen vol zelfvertrouwen door de versierde zaal. Ze spreken vloeiend Nederlands en vermaken zich prima in het hotel, vertellen ze zelf. Door de weeks gaan ze naar school en sommige hebben al hun A-zwemdiploma gehaald. Ondanks dat sommige vanwege hun verschillende culturen geen Kerst vieren, vinden ze het toch een leuk feestje.
Kinderen maken veel mee
“15 kinderen gaan al naar een reguliere school en hebben binnen een jaar goed Nederlands geleerd,” vertelt Rafik Kamri. “Ze maken vriendjes en vriendinnetjes, maar er komt een moment dat ze moeten doorstromen of teruggaan naar het land van herkomst. Ik vind het soms best moeilijk. Dan moeten ze alles wat ze hier hebben opgebouwd weer achterlaten. Dat is lastig om te zien, maar vooral lastig voor het kind dat zoveel veranderingen moet doormaken.”
Met elkaar in gesprek
Er zijn veel inwoners uit Katwoude en ook enkele uit Edam en Volendam op de Kerstborrel afgekomen. Een echtpaar uit Volendam was nieuwsgierig en wilde wel eens zien hoe ze hier gehuisvest zijn. “Het leek ons interessant om te horen van het COA hoe het er hieraan toe gaat. Er was veel stampei toen ze hier kwamen, maar volgens mij gaat het erg goed allemaal. We gaan straks proberen een gesprek aan te knopen met de hotelbewoners om te horen waar ze vandaan komen en wat ze zoal doen hier.”
Jump in 2 the future
Locatiemanager Majelle Slenters vertelt over jump in 2 the future, dat op het prikbord hangt tussen alle activiteiten: “De grootste groep zit in de wacht voor de asielprocedure en kan nog niet werken omdat ze nog geen BSN hebben, dit is wel mogelijk zodra ze langer dan zes maanden in Nederland verblijven. Daarom bieden wij activiteiten aan zoals sport (zaalvoetbal, zwemles en fitness), taallessen of een taal café waarbij met vrijwilligers Nederlands wordt gesproken. Er wordt ook gewerkt aan zelfwerkzaamheid waarbij ze in hun kracht gezet worden door bijvoorbeeld vrijwilligers werk te doen.”
“Er is ook een groep statushouders die wel al mogen werken. Mede dankzij overleg dat wij hebben met omwonenden, de bewonersraad Waterland en de ondernemersvereniging Volendam, hebben we contact gelegd met bedrijven uit de omgeving waarbij we een aantal statushouders aan een baan hebben kunnen helpen.”
Sociaal netwerk ter ondersteuning
“De focus ligt nu vooral op participatie en zelfzorg. Ze leren dingen waar ze allemaal tegenaan kunnen lopen als ze uitstromen zoals; hoe zet je het afval buiten, hoe gedraag je je in het verkeer, hoe vraag je een energiecontract aan als je een woning krijgt. Bij zelfzorg leren ze bijvoorbeeld wat ze moeten doen als ziek zijn. Voor de mensen uit Syrië is het een lastige tijd, er is veel onduidelijkheid en het asielproces staat voor zes maanden geparkeerd. Het Rode Kruis komt een paar keer per week ter ondersteuning en biedt een luisterend oor.”
Open en eerlijk naar de buurt
“Er is vanuit de samenleving niet altijd begrip voor deze groep mensen en de opvanglocaties. Maar we merken wel dat de scherpe kantjes er nu af zijn. Mensen zullen altijd kritisch blijven en vragen hebben, maar daarvoor zijn juist dit soort dagen waarbij we de deuren openzetten en we omwonenden uitnodigen om kennis te komen maken. Vandaag is een feestelijke dag en we hebben ontzettend veel positieve reacties mogen ontvangen.”
De bewoners uit Katwoude beamen dat het soepel verloopt en ervaren geen overlast van de tijdelijke bewoners van het hotel. “Er was veel commotie vorig jaar toen de asielzoekers hier kwamen, maar wij als buren zeggen: we kunnen het vervelend vinden, maar we kunnen ze ook een leuke tijd geven. We hopen dat de vriendelijkheid van de buurt ze goed doet.”
De Kerstborrel was in iedere geval een succes, met een buffet en aansluitend een bingo en karaoke. Majelle wil nog wel een oproep doen: “We zijn nog op zoek naar vrijwilligers die kunnen helpen met taalles geven of iets met sport willen doen zoals zumba, yoga of vrouwenvoetbal. Vrijwilligers kunnen zich aanmelden via de mail: katwoude@coa.nl
De geitenwollentruien brigade.
Volendammer,
Het ging zo goed en uitgerekend met Kerst een terugval. Twee fouten in één kort zinnetje van drie woorden:
1. Het zijn geen truien, maar sokken.
2. Eén woord.
Geitenwollensokkenbrigade!
Wat moeten we toch met jou?
Beste Rakker,
Als je de foto aanklikt, zie je geen sokken!!!
Ik weet ook wel dat het sokken moeten zijn.
Het gaat mij om de prachtige WOLLEN TRUIEN die zij dragen.
Het liefste nog een bijpassende blouse er onder.
GEITENWOLLENTRUIENBRIGADE!!
Achteraf rechtpraten wat krom is. Je hebt ergens de klok horen luiden, maar steeds weer blijkt dat je niet weet waar de klepel hangt.
Geen nood. Ik help je wel, maar je moet zelf ook meer je best doen. Je moet wel willen. Met onwillige honden is het kwaad hazen vangen.
Overdadig hoofdlettergebruik kan onwetenheid niet verhullen. De weg naar beterschap is allereerst het beest in de bek kijken.
De wollen trui dus. Als de wollen truien je aandacht trokken – waarom toch, het was koud buiten – is overduidelijk dat de wolsoort niet geitenwol was. Eerder schapenwol, kasjmier, alpaca, mohair of merino. Wolsoorten uit het duurdere segment Volendammer. Sokken van geitenwol zijn dik en sterk. Uitermate geschikt voor in houten klompen . Niet voor truien.
Nog een paar kleinigheidjes:
“Het liefste nog een bijpassende blouse er onder.”
Eronder! Eén woord.
Het is je moedertaal Volendammer.
Het gebruiken van meerdere uitroeptekens is overdreven. Het is geen oorlog. Eén uitroepteken volstaat.
Volendammer, wordt het nou niet er eens tijd om je beperkte woordenschat ietwat te verruimen?
Het woordje “rakker” dat weten we nu wel. Bedenk eens iets anders, bijv. bedakker, karakter, slappe bakker en ga zo maar door. Doe je best jongen en lees eens een goed boek, een goede krant. Je zal er van opknappen.
Heerlijk, die RAKKERS!!
Er bestaan angorageiten of angora geiten. Angora-geiten met of zonder hoofdletter of streepje, laat ik maar aan de rakkers over. Of Rakkers?
Rakkers houden van geitenwol want dat gaat lang mee. Misschien kan Kluessien vandaag op internet uitvogelen of er geitenwollen truien bestaan. Er zijn ook Orenburgse geiten, die schijnen ook zacht te zijn. De wol dan.
Beste John, je bedoelt het vast grappig, maar je toon is immer belerend. Waarom neem je Volendammer steeds de maat? Je maakt zelf ook af en toe knotsen van taalfouten: zou het dus niet beter zijn daarover je mond te houden? Wij zijn ook niet zo flauw jou daar steeds op te corrigeren. Niet leuk. Prettige kerstdagen.
Hm, ik bedoel niks grappig.
Bij een tekst gaat het om vorm en inhoud. Bij Volendammer ontbreekt steevast inhoud. Kan hij niks aan doen. Dan blijft alleen vorm over. En die was allerbelabberdst. Je struikelde over de taalfouten; zin na zin. Ik had met hem te doen.
Ik heb hem geadopteerd. Mijzelf opgeworpen als zijn taalcoach. Was wel een gedwongen opname. Maar op deze site, zoals je zegt, ‘men stond erbij en keek ernaar’, naar niemand deed iets. Geen helpende hand.
Ik zie mijzelf als de minst aangewezen persoon om taalcoach te zijn. Nederlands is niet mijn moedertaal; maak veel fouten. Je mag de taak graag overnemen. Maar je moet mensen die hulp nodig hebben, helpen als dat kan; ben zo opgevoed. Volendammer is sindsdien wel enorm vooruitgegaan, maar soms zakt het in. Het gaat met vallen en opstaan. We waren vandaag getuige van zo’n terugval. Geen nood, we krijgen hem wel weer op de rails.
Misschien ben ik wat emotioneel door dat babytje in dat kribbetje, maar ik vind het optreden van John K. hier de laatste tijd best sterk.
Hulde en hallelujah!
P.S.: En nou niet naast je schoenen gaan lopen, hè!
@Volendammer: Je zou ze natuurlijk – net als Snaar – ook ‘Jongens’ kunnen noemen.
Want meisjes leuteren niet zo slap als jongens. Die breien lekkere warme sokken van Noorse wol, voor warme voeten en een cool hoofd.
Hey, daar is onze internet(ver)(slaaf)de ook weer.
Ha haa, o wat is dit grappig. Stop hier alsjeblieft niet mee. Ik moet er echt enorm om lachen, zalig gewoon.
Maar nu, Volendammer, om nu ook maar eens even een duit in het zakje te doen, staan je haakjes wel verkeerd. Als je tenminste wilt zeggen wat ik denk dat je wilt zeggen.
Ik denk dat je dit bedoelt: internet(ver)slaaf(de). Of niet? 😉
Je begint op een Rakker te lijken.
Hm, ik had de haakjes gezien. Maar je moet doseren. Niet teveel in één keer.
Je hebt talent en je bent ongetwijfeld beter gekwalificeerd en minder belerend. Je mag graag het stokje overnemen. Iedereen doet mee.
Ik wacht het af.
Dankjewel voor het compliment en de eer, John. Ik ga dat (hier) niet doen. Ik deed het alleen even voor de lol, uit gekkigheid, omdat het sfeertje ernaar was.
Maar nu even terug naar het onderwerp. Ik zie aan de tafels alleen maar welgestelde en overwegend blanke mensen die slechts oog en oor voor elkaar lijken te hebben. Vooral mensen die hun aanzien kwijt zijn, voor zover ze dat ooit gehad hebben. Op de achtergrond staan wat schuchtere “Van der Valk-bewoners” bij elkaar, duidelijk niet van plan lijkend om zich te mengen en kennis te gaan maken met de ogenschijnlijk ongeïnteresseerde tafelzitters. Waren de “bewoners” door het COA niet op de hoogte gebracht van de bedoeling van deze Meet & Greet?
P.S. John K., hou alsjeblieft op met bashen. Alleen Gelijk en Snaartje vinden het leuk wat je doet.
Rob, je was er niet bij. Een foto zegt niet alles.
Aan een Turkse dame die ik al kende vroeg ik zo nu en dan wie bezoeker was en wie in van der Valk verbleef. Je ziet het niet altijd aan het gezicht. De dame met het lange zwarte haar in het midden van de foto woont daar. Er zitten mensen uit allerlei landen. Ook uit Colombia als ik het wel heb.
P.S. Voor bashen moet je bij Volendammer zijn. Tot hem moet je je richten. Hij doet niet anders. Mij deert het niet en ik let er niet op. Ik help hem met zijn taalontwikkeling. Als hij graag mensen wel uitschelden, laat hem dat dan tenminste zonder taalfouten doen.
Rakkertje rakkertje rakkertje. Prachtig hoe je alles weer verwoord. Ga jij maar fijn de gratis feestjes af. Blijf alles maar goed praten. Gelukkig is jullie soort aan het uitsterven.
Volendammer,
‘Je loopt’ dus daarom ‘je verwoordt’.
Met een ‘t’ aan het eind. Vervang het werkwoord door ‘lopen’ of ‘maken’. Kijk dan of er een ‘t’ achter komt.
Als ik uitsterf Volendammer, hoe moet het dan met jou? Dat baart mij nog de meeste zorgen.
Blijf jij mij maar corrigeren. Heb je toch nog iets te doen in je leven. Dat uitsterven zal waarschijnlijk niet lang meer duren. Je bent de herfst al voorbij.
Volendammer,
Ik heb het druk genoeg. Maar voor jou maak ik altijd tijd vrij. Dat weet je.
Aan de foto te zien een warme sfeervolle ontmoeting. Wat fijn dat dit kan.
Las zojuist een intervieuw met Henri Bontebal die gaf aan dat de samenleving gebaat is met minder IK en meer WIJ.
Nou daar is dit een mooi voorbeeld van.
Fijne feestdagen iedereen!!
Net wat De Vries zegt. Bijeenkomst van vooral welgestelde Katwouders. Kijk ons nou inclusief, begripvol en belezen zijn. Maar smachtend naar een biertje of wijntje.😊. En gelukkig, Die racisten uit Volendam zijn er niet. Lekker onder elkaar.
En ‘Hoe kom ik aan een status?’ Nog even netwerken. En de leugens van mijn smokkelaars en familie met tranen in de ogen herhalen en vertellen.
En zo niet. Gaan we dakpannen gooien. Op kosten van….Nederland.
Allemaal zure reacties van mannen die hun lul uit hun broek laten hangen.
Pfffff…
Beste Snaartje:
Misschien dan toch een wat minder zure reactie hierboven
“Aan de foto te zien een warme sfeervolle ontmoeting. Wat fijn dat dit kan.
Las zojuist een intervieuw met Henri Bontebal die gaf aan dat de samenleving gebaat is met minder IK en meer WIJ.
Nou daar is dit een mooi voorbeeld van.
Fijne feestdagen iedereen!!”
Zo kan het ook!
Een foto zegt niets, want dat is maar een digitale momentopname van de beeldvorming van de fotograaf die vastlegt wat de fotograaf ziet. Dènkt te zien.
In opdracht van… Eventueel bijgesneden, kleur bewerkt, scherper gemaakt, opgeleukt, want Photoshop is nog steeds de bepalende factor bij publicatie van persfoto’s, al dan niet aangevuld met wat Kunstmatige Oentelligentie.
De Snaren hebben het hele ‘event’ vanuit een 360 graden perspectief bekeken, van de reis per fiets erheen, de aankomst, de ontvangst, het binnenkomen, de sfeer geproefd, gevoeld, beleefd, precies zoals God dat zou doen om zichZelf te ervaren.
Daar kan geen enkele zure Klein-Waterlander aan tippen.