Foto’s: Piet Jonker – www.weidevenner.nl.

In mei schrijft Jan Kramer een artikel over de voorgenomen kap van de Rode Beuk bij villa Clementine in Purmerend. De beuk is in slechte staat, bij een storm zou de boom kunnen afknappen, een keuring van de boom geeft een uitkomst die we liever niet willen horen. De Rode Beuk moet gekapt worden. In het voorjaar wordt een kapvergunning aangevraagd en kan de voorbereiding starten. Nu is het helaas zover, de oude rode reus is gevallen.

Jan Kramer: “Villa Clementine is al vaak beschreven en misschien het mooiste pand van de stad. Op 4 november 1880 wordt de eerste steen gelegd door Nicolaas Brantjes en waarschijnlijk kort daarna wordt de beuk geplant. Deze boom zou zomaar wel eens de oudste boom van de binnenstad zijn. Zoals vaak bij oude bomen is het niet te zien hoe oud deze is, tot het moment dat ze gekapt wordt. Gelukkig ben ik er nog net op tijd bij als de stam ontmanteld wordt. Op ongeveer vier meter hoogte tel ik 129 jaarringen en daar komen nog zo’n tien jaar bij voordat de boom op die hoogte is.”

Traditie
Jan ziet en behandelt in zijn werkzame leven als groenman bij de gemeente heel veel bomen, maar moet elke keer weer even slikken als een mooie of oude boom het loodje legt en uit het stadsgezicht verdwijnt. Jan: “Misschien is het mogelijk om van een (gezond) deel van de boom een soort tastbare herinnering te maken, maar of er een nieuwe boom terugkomt is niet bekend, al zal het in de traditie natuurlijk wel mooi zijn. Misschien op een neutrale plek in de tuin of opgenomen in de bomenroute in de buurt van villa Clementine.”

Statussymbool
De beuk wordt door de familie Brantjes naast het pand geplant, en vaak worden in die tijd beuken, lindes en platanen als een soort status gezien. De boom staat in de tuin van de villa, maar dat is niet altijd zo geweest, jarenlang is een deel van de tuin een doorrijstraat zonder naam, waar zelfs ondergrondse containers geplaatst worden, en de rode beuk wordt door de gemeente onderhouden. Er staat in die tijd een funderingsmuur met een smeedijzeren hek langs de zijkant van het gebouw die in de jaren langzaam afbrokkelt achter de boom.

Bordje
Op het smeedijzeren hek is enige tijd een koperen bordje met uitleg over de beuk gemonteerd en nu de boom is verdwenen zou het volgens Jan een mooie tastbare herinnering zijn als bij een eventuele nieuwe boom ook een bordje met verwijzing naar de Rode (Brantjes) beuk weer een plek zou krijgen in de binnenstad.