Volgens Buienradar blijft het droog op deze herfstachtige ochtend. Zonder paraplu of regenjas wandel ik samen met Rob, vanaf de Baanstraat, naar zijn favoriete plek in Edam. We staan stil voor zijn ouderlijk huis, het witte pand, tussen schoonheidssalon Marianne en Mode Only Ladies. Hij vertelt in eerste instantie over het huis er pal tegenover; Kleine Kerkstraat 8.

“Dit was het huis van mijn grootouders en het ouderlijk huis van mijn moeder. Voor de oudere generatie Edammers bekend als Kleermakerij Burghouts. Nog uit de tijd voordat het van de familie Besseling was”. Een mooi pand met trapgevel en een gouden schild in het midden. Rob weet te vertellen dat dit schild ooit is geschonken door Prins Maurits, als dank na een prettig verblijf op deze plek. Rob weet nog precies hoe de indeling van de zaak door de jaren heen in het pand is veranderd. “Toen later de kledingzaak zich op de benedenverdieping bevond, zat mijn moeder als jonge vrouw op de eerste verdieping regelmatig te werken in de voorkamer. En zo zag ze op een dag een verhuiswagen de Kleine Kerkstraat inrijden”.

‘Ondernemersgeest’

“Mijn vader stapte uit die verhuiswagen en mijn moeder aanschouwde zijn, blijkbaar indrukwekkende, verschijning. En daar ben ik het product van!” vertelt Rob met een lach. En toen hij de woning pal tegenover haar betrok startten ze samen een boekhandel in het middelste pand. In het huis links daarvan, wat nu schoonheidssalon Marianne is, kwam later nog een speelgoedwinkel. Het gebouw rechts van het middelste hoorde ook bij de onderneming, waar ze kunststukken vanuit een persoonlijke interesse etaleerden en verkochten. En zo werd de ondernemersgeest door het gezin Mostert in de Kleine Kerkstraat aan de overkant van Kleermakerij Burghouts gevestigd.

Vanaf de Kleine Kerkstraat lopen we over de Beestenmarkt, langs de sluizen, via de Lingerzijde richting de Westervesting. Tijdens ons ‘vestinkie om’ vertelt Rob, na het zien van deze plekken, over de fijne momenten die hij als kind heeft meegemaakt als hij onder andere op het Jan van Wallendalplein speelde met vriendjes en vriendinnetjes.

‘Een krappe jas’

Edam kan dan soms als een warme deken aanvoelen, maar Rob heeft ook de keerzijde daarvan ervaren “Mijn moeder was Rooms-Katholiek en mijn vader niet. Daarbij was mijn vader een gescheiden man met kinderen voordat hij met mijn moeder trouwde. Dat was in die tijd toch nog een ‘dingetje’. Ik kan me nog herinneren dat er een juffrouw was die mij op de lagere school anders benaderde dan alle andere kinderen. Zo werden de kinderen bij hun voornaam genoemd en ik als enige bij mijn achternaam, alleen omdat mijn vader niet katholiek was. Door ervaringen als deze heb ik tot mijn puberteit Edam soms ook wel als een te krappe jas ervaren”.

‘Muziekschool’

Toen Rob zijn middelbare schooltijd in Amsterdam doorbracht ging er dan ook een wereld voor hem open. Met liefde voor de toetsen en dan in het bijzonder voor die van Hammondorgel, werd hij als klein jongetje regelmatig gevraagd voor muzikale begeleiding van shows en bands. Zijn vader bracht hem als een soort tourmanager, onvermoeibaar, overal naartoe. Na de middelbare school ging hij door naar het conservatorium. “Mijn vader zei dat ik maar meteen moest afstuderen, want dan kon hij namelijk ook met pensioen op zijn 68ste. Dat was voor die tijd laat”. Zo geschiedde. Nog vóór zijn afstuderen had Rob al 55 leerlingen onder zijn hoede die hij ontving in zijn ouderlijk huis. Daar werd een nieuwe onderneming opgezet en daarna is zijn muziekschool jarenlang een begrip geweest.

‘Opnamestudio’

Dat Rob net zo’n harde werker is als zijn (voor)ouders moge duidelijk zijn. De muziekschool in de Kleine Kerkstraat groeide uit z’n jas en maakte op een bepaald moment plaats voor een opnamestudio in het landelijke Middelie. Daarmee verliet hij ook z’n ouderlijk huis. “Met gemengde gevoelens heb ik destijds deze keuze gemaakt, maar ik heb er geen moment spijt van gehad. Ondanks de ingrijpende verbouwing, die ik na al de verbouwingen aan de Kleine Kerkstraat, toch weer met toewijding en een gezonde dosis tegenzin, ook in Middelie heb kunnen voltooien”. Met een inspirerend uitzicht op de weilanden wordt daar door nationale en internationale artiesten, doorgewinterd zowel als in wording, gestudeerd, opgenomen en gemusiceerd onder zijn bezielende begeleiding.

‘Touren’

Die begeleiding en de klanken van zijn Hammondorgel reiken ook voorbij onze klaphekken. Met zijn bands en vooraanstaande musici tourt Rob wekelijks door het hele land. Hij deelt zijn coachende rol voor menig aanstormend talent op diverse prominente muziek academies in Nederland.

Inmiddels zijn we de Baandervesting gepasseerd en maken we heel bewust de vesting niet rond, maar slaan we rechtsaf de Baanstraat weer in omdat we tot op de sokken natgeregend zijn. Inmiddels breekt een waterig zonnetje door. Een beetje ‘mostert na de maaltijd’ als je het mij vraagt, maar Rob heeft een verfrissende inspiratie opgedaan: “Ik ga waterorgel spelen!”