Vrouwenvoetbal is de laatste jaren groeiende in populariteit. In onze gemeente eerst in Edam en later ook in Volendam. De voetbalclubs in Edam en Volendam hebben daardoor een nieuwe markt voor de voor hen zo broodnodige nieuwe leden aangeboord.
Vooral is voetbal populair bij meisjes en meiden. In Volendam worden die getraind, gecoacht en begeleid door vrijwilligers. Die zetten zich in om meisjes en meiden wegwijs te maken in voetballand. Winnen staat daarbij niet voorop maar het plezier in het spelletje. Om samen fijn te voetballen. Iedereen – meer of minder bedreven in voetbal – komt aan de beurt. Doet mee. En……de vrijwilligers houden de echte fanatiekelingen onder de meiden in de hand. Het moet altijd sportief blijven.
Meisjes van 12 tot en met 15 doen tegenwoordig ook mee in competitieverband. Spelen tegen clubs van elders. Verliezen soms met 9 – 0 of zo, maar altijd een compliment of opbeurend woord van de trainer en begeleider. Altijd plezier en komen daardoor wel goed op dreef en krijgen meer zelfvertrouwen.
Vorige week voetbalde een meisjesploeg tussen de 12 en 15 jaar in Kadoelen, bij Amsterdam-Noord. Tegen een andere meisjesclub. Alle ingrediënten voor een leuke ‘pot’. Achteraf echter bleek dat heel anders uit te pakken. De Volendammer meisjes waren goed op dreef: Bij ‘de rust’ stonden zij met 4 – 1 voor. Na de rust werd het spel echter van de tegenstander feller, agressiever, gemener en intimiderend. Ook tegen de individuele Volendammer meisjes zelf.
‘Kankerhoer’ was het minste wat hen sissend werd toegesnauwd. De meeste van die Volendammer meisjes, vaak slechts 12 jaar of iets ouder zijn dat niet gewend. En gingen zich qua spel daardoor inhouden. Dat resulteerde, met het einde van de wedstrijd in zicht, in een stand van 5 – 5.
Door een onsportieve en onnodig harde tackle van de meidenploeg uit Kadoelen kregen de Volendammer meiden een vrije schop. Deze werd door Volendam via een zogenoemde dribbel – dat is in tweeën – genomen. Bij de tweede schop direct op doel. Resulteerde in 6 – 5 voor Volendam.
De tegenpartij was het niet eens met de wijze waarop de vrije schop was genomen. Maar de scheids kende het doelpunt toe. Het was 6 – 5 voor Volendam en dat was ook de eindstand. De beer was los! Schelden, onsportief gedrag. Toch moesten de meisjes van de scheidsrechter na afloop elkaar een hand, een ‘high five’ of een ‘vuistje’ geven. Dat werd veelal een onsportieve onnodig harde klap of stomp.
De Volendammer meisjes, geïntimideerd en bang vertrokken daarna snel weg naar de kleedkamer. Achternagezeten en bedreigd door enkele meisjes van de club uit Kadoelen. Een begeleider van de Volendamse ploeg kreeg dat in het vizier kwam tussenbeide, zonder betrokkenen aan te raken.
Een van de Kadoelse meisjes ging naar haar vader en zei dat de Volendammer aan haar hoofddoek had gezeten. Waarop haar vader woedend op de Volendamse begeleider afkwam en hem hard bij de keel bij de keel greep. Bleek echter een misverstand want de vader dacht dat de begeleider van Volendam ‘de dader’ was. Maar de dreigende en intimiderende sfeer bleef.
Voor een voetbalwedstrijdje tussen kinderen. En met een grote overmacht vanuit Kadoelen, welke niet probeerde het incident te sussen. Integendeel. De zorg voor de Volendammer meisjes bleef natuurlijk voorop staan bij de trainer en begeleiders van Volendam. ‘Snel naar de auto’s en wegwezen’.
En je gelooft het niet. In de buurt bij Monnickendam ingehaald, afgesneden en aan de kant gezet door een aantal politieauto’s met loeiende sirenes. Er was aangifte gedaan en een kenteken doorgegeven dat een Volendammer man een meisje met een hoofddoek zou hebben gemolesteerd……
Een uur aan de kant gestaan. Waarna de reis eindelijk voorgezet kon worden naar huis.
Tja, daar kunnen de meisjes met hoofddoekjes niet tegen. Voor het leven schorsen dit soort ploegen. Klacht bij KNVB geeft niet. Die zijn bang voor dit soort slag mens. Als RKAV zijnde zou ik nooit meer afreizen naar deze multiculti verenigingen.
Zo’n aangifte leidt tot een heel wat snellere reactie dan bij heel wat andere soorten van aangifte. Bijvoorbeeld bij aanranding. Dan krijg je te horen dat ze binnen twee dagen contact met je zullen opnemen.
Helaas gebeurt dit veel vaker bij verenigingen waarvan de samenstelling van de leden danig afwijkt van de rest van NL. Ik zou zeggen tegen de RKAV boycot verenigingen als Kadoelen, Volewijckers, en de bekende verenigingen uit Zaandam en Purmerend.
Niet op de hoogte van de “nieuwe” spelregels, maar wel van de mogelijkheden omtrent aangifte bij de politie. Een zaak wegens valse aangifte zit er niet in dat is van te voren ook al bij ze bekend. Gewoon een pure actie om te treiteren.
Lastig om met dit soort praktijken van intimidatie om te gaan, want er wordt zo doorgeschakeld naar de volgende aantijging.
Waar zijn de rakkers nu? Wel aldoor grappig op de nieuwsberichten van de Pieten reageren maar nu, verschuilen zij zich.
Ik hoor vaak het volgende, waarom gebeuren dit soort dingen niet met Handbal of basketbal. Kennelijk omdat op deze sporten geen hordes moslims zit. Het kwartje valt nu pas bij me.
Bij de handbal heb ik het ook meegemaakt. Niet fysiek geweld, maar wel agressief spelen en opmerkingen maken.
Een jongensploeg heeft een paar jaar geleden ook moeten rennen om het er zonder kleerscheuren vanaf te brengen. Die waren toen 12. Zelfde soort ploeg. Reden waarom er vanaf toen op werd aangestuurd om in een competitie met ploegen uit West-Friesland te kunnen spelen. Dan heb je dat gezeur (nog) niet.
Maar het gaat natuurlijk nergens over, een amateurcompetitie met 12-jarigen.
Er is het afgelopen weekend schijnbaar iets gebeurd, aldus een verder anoniem bericht. Dan kun je daar gelijk op los gaan, zoals de inmiddels bekende reageerders hier op hun vooringenomen manier doen, maar je kunt ook even wachten tot naar buiten komt wat er echt gebeurd is. Met als belangrijkste doel dit soort incidenten op te lossen en te voorkomen in de toekomst. Want neem van mij aan dat geen van de door reageerders genoemde verenigingen, net als de RKAV, dit soort incidenten toejuicht.
Jan het gaat niet specifiek om dit incident. Ik sta wekelijks meerdere keren langs het veld. K*nker roepen door dit soort gasten tel ik niet eens meer mee. Ik ga je moeder n**ken is ook gewoon. Ik word eigenlijk per minuut bozer. Het wordt tijd om een nieuwe bond op te richten voor de breedte en hobby teams zonder de multiculti clubs.
Jan W moet even een paar keer mee gaan. Deze leeft in een totaal andere wereld. Praat het bijna goed. Rare gast.
Volendammer, deze rakker ziet meerdere wedstrijden per weekend, zowel in als in de omgeving van Amsterdam. Weinig clubs waar ik niet minstens eens per jaar kom. Die andere wereld is waarschijnlijk jouw fantasiewereld, waarin de gedachte bij je opkomt dat ik het bijna goedpraat, want dat doe ik namelijk nergens. En rare gast, door jou gezegd, vat ik maar op als een compliment.