Vandaag krijgen we Jonny aan boord, zij komt uit Haarlem en komt met haar familie, twee zoons met hun vrouw en twee kleinkinderen. Het zal je maar gebeuren, ga je naar het ziekenhuis met een longontsteking en dan ontdekken ze een acute leukemie. Niets meer aan te doen. Voor tienen kwamen ze gemoedelijk aangewandeld, de hele familie met Jonny, met rollator, voorop. Ze waren mooi op tijd. Schipper David en boots Lucas stonden in de startblokken met de rolstoel maar die wilde Jonny niet.
Het gezelschap kwam aan boord en voelde zich meteen thuis. David kon meteen van wal steken met het verhaal over de boot en de stichting. De familie had zich goed voorbereid want ze waren op de hoogte van de nieuwbouw van het tweede schip. Terwijl Lucas de koffie met soesjes serveerde, werd er ‘plan de campagne’ gemaakt over het doel van de reis. Voor Jonny was het duidelijk, het grote water via Pampus naar Muiden. Het weer was zeker anders dan de afgelopen vier weken met veel zon en hoge temperaturen. Het zag er dreigend uit met donkere wolken, waar soms de zon doorheen piepte.
Na de koffie installeerde Jonny zich op het voordek in een frisse wind vergezeld door een aantal familieleden, de kleine meid hield de moed erin en babbelde honderduit tegen oma. Het was echt wel fris en Jonny was toch wel blij met de aangereikte deken maar naar binnen dat wilde ze niet. Tijdens het schutten hoorde de bemanning de uitleg over hoe een sluis werkt, dat doet ons goed. We lagen aan bakboord in de Zuidersluis samen met een groot vrachtschip, de bemanning was goed voorbereid op het wervelende schroefwater.
Tijdens het varen kwam de ziekte wel ter sprake. Jonny gaf aan dat het ernstig is maar zo lang het gaat, gewoon doorgaan. Dat deed deze dag ook, tegen de verwachting in, kwamen we droog aan in Muiden. We werden ontvangen door de havenmeester en lagen weer op onze toplocatie tegenover het Muiderslot. De broodjes van de Hema smaakten weer heerlijk als vanouds en de buitenlucht maakt hongerig. We hoorden daar dat één zoon de grapjas aan had en dat hebben we geweten. Overal werd een kwinkslag op gegeven en dat hield niet meer op.
Na een blik op ome Ko in Muiden werd de terugweg aanvaard. Jonny kroop achter het roer en geconcentreerd passeerden we de boeien en andere schepen. Ze had niet veel ervaring, maar wel gevoel voor het varen. Ze genoot zichtbaar van het varen. Daarna was kleindochter aan de beurt, zij had ook het talent van haar oma. Behendig stuurde ze het schip en volgde de aanwijzingen van de schipper David met precisie. Alleen bij de sluis gaf ze het roer weer over. Na een vlotte schutting was er nog tijd voor een bezoek aan ons favoriete zijkanaal (K) met de prachtige woonboten. Nadat we gekeerd waren in de kom van Nieuwendam kroop Jonny weer achter het roer. Er waren weinig aanwijzingen meer nodig en ze stuurde behendig het schip langs de voorbijschietende veerponten op het IJ.
Helaas kwam er toch een eind aan deze vaardag. Natuurlijk is er een foto gemaakt van de hele familie met de Vaarwens op de achtergrond. Jonny had duidelijk de Vaarwensboost gekregen, er was nog voldoende energie om bij de buren, Loetje, wat te drinken. David en Lucas konden dan het schip schoonmaken en de dag evalueren. We waren het er weer over eens. Hiervoor doen we dit, een fijne familie met leuke mensen een dag ontzorgen. Prachtig! Ook namens David, Jonny veel sterkte de komende tijd en nog vele mooie momenten met je mooie familie.
Auteur Vaarwens / Lucas
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.