Wij hebben vlak bij ons huis een bankje in de berm bij Oosthuizen. Vanmiddag zat er een mevrouw in de felle zon. Fiets ernaast. Niks bijzonders. Maar op de terugweg van schapen-checken bekroop me t gevoel dat er iets niet klopte.

Op de vraag; heeft u genoeg drinken mee? Was t antwoord, NEE, ik ben t vergeten en nou wil t niet meer. Op de conclusie dat ik water voor haar ging halen, zei ze ‘waarvandaan dan?’ Nou, dààr, ik woon daar. Kom ik terug, doet ze net een vage poging weerop de fiets te stappen. Telefoon nog op t bankje, helemaal van t padje af.

Limonade laten drinken, fles water meegegeven en nog 2 bekers water leeggedronken. Toen knapte ze op. Even gekeuveld en ze kon weer op pad, naar Volendam.

Zomaar een ontmoeting. Uiting geven aan een gevoel. Maar misschien in dit geval wel levensreddend geweest. Wil ik een ‘sticker’? Nee. Maar wel even iedereen onder de aandacht brengen, dat omkijken naar elkaar broodnodig is! Doe voorzichtig met dit extreme weer…