Pre Scriptum: Vandaag staat mijn interview in het Dagblad Waterland
Iedereen speelde voeger nog wel eens met de telefoon. Nee, laat ik anders beginnen, iedereen zit tegenwoordig op z’n telefoon, waar ik totaal geen bezwaar tegen heb, dat mag ook wel eens gezegd, maar ik speelde vroeger ook wel eens met die oude, zware, bakelieten telefoon. Ik draaide bijvoorbeeld de gehoor en de spreekschijf nog wel eens om, wanneer ik wist dat de directeur van de school mijn moeder wilde bellen. Je kun ze er ook uithalen, zul je misschien zeggen, maar dan wordt het gewicht verdacht licht.
Ook kun je door snel op de haak te timmeren nummers genereren zonder dat je aan de kiesschijf hoeft te draaien. Handig wanneer een telefoon vergrendeld is zoals nog wel eens in een restaurant voorkwam, alsof ik in die tijd ooit in een restaurant kwam. Zo spelende kreeg ik opeens iemand aan de lijn: ‘Zeevishandel de Oceaan, goedemiddag, waarmee kan ik u helpen?’ Ik wist niet hoe snel ik de hoorn op de haak moest leggen. Maar het aardige is dat ik een paar weken later in de tram zat naar de stad en op de Schiekade op een etalage las Zeevishandel de Oceaan, met wat spartelende vissen er omheen.
Maar wat gaat er nu dan mooi nie door nie? Iedereen weet dat dit citaat slaat op Jan Wolkers, die hier in Terug naar Oegstgeest aan zijn kinderen vertelt dat de emigratie naar Zuid-Afrika niet doorgaat.
Maar ons reisje langs de Rijn gaan ook niet door. Geen zonnebloemen voor ons en geen vergezichten met mooie bergen. Toen de definitieve bevestiging kwam, kreeg ik het opeens Spaans benauwd dat ik dat allemaal zou moeten doen. Mijn gezondheid gaat toch dagelijks net iets bergaf en dat is genoeg bergen voor mij.
In overleg met Lief heb ik het toen afgezegd. Een hele goede beslissing, want ik zag er steeds meer tegenop en voel nu alleen maar opluchting en Lief is ook blij dat het niet doorgaat. Wel zijn we heel blij met alle voorpret die we tot de laatste druppel hebben uitgewrongen. En het was nie met de Henry Dunant ook nie, want die is van het Rode Kruis, hoorde ik nu pas.