Vandaag is het voor het eerst sinds ik uit het ziekenhuis ben gekomen dat ik weer eens achter mijn bureau zit. Tot nu toe schreef ik altijd in de stoel of op de bank. Dit zit om te schrijven stukken beter. Je mag concluderen dat het daarmee iets vooruit gaat met mij.

Dat doe ik ook en ik zet gauw Dark side of de Moon op van Pink Floyd op, naast Charles Aznavour een van mijn favorieten tijdens het schrijven, voordat alles weer in elkaar stort, want dat kan altijd zomaar gebeuren. Vannacht heel goed geslapen, vermoedelijk ook omdat ik gisteren geen dutje heb gedaan en ik had mijn Apple watch ook niet om. Zou dat ermee te maken kunnen hebben? Wat denken de slaapdeskundigen ervan?

Koene en Truus kwamen gisteren koffiedrinken. Zij reizen graag op zondag het geeft mij altijd een zondags gevoel wanneer zij komen. Dat stamt misschien nog uit de tijd dat ze in Rotterdam ook altijd op zondag kwamen. Anyway, het was heel gezellig en ze hadden een fles wijn meegenomen die nog in de rode druiven zat.

We praatten zo over de dingen van de dag en zij gaan in september, oktober nog drie weken naar de Algarve in Portugal, onze huwelijksreisbestemming by the way, en of ik daar met mijn overlijden rekening mee kon houden. Dat lijkt mij geen probleem, want ik heb daarin niks te vertellen, maar ik wil nog wel de Amerikaanse presidentsverkiezingen meemaken en die worden boven niet uitgezonden, meen ik.

Anyway, ’s middags was ik moe en afgedraaid en ik moest ook huilen omdat ik zo weinig kan en uiteindelijk doodga dat valt allemaal nog niet mee, ook al hou ik de toon graag luchtig. Toen zijn we maar even naar Ma op het Noordeinde geweest, wat nog een heel nuttig bezoekje bleek ivm alle adressenbestanden en zo. Misschien kan iemand daar eens een mooi nieuw overzicht van maken? En ma is altijd erg lief. Dat mag ook wel eens in een column. Toen weer terug naar huis, wat met mij in de rolstoel voor Lief toch een hele klus is.

’s Nachts droomde ik over films en hun muzikale thema’s, maar dat kwam door Podium Klassiek Masterclass, met contrabassist Dominiqique Seldis. Een lust voor het oor om naar die man te luisteren. ’s Avonds kwam Jolan nog even langs ivm met de gedichtjes voor het Soundbites Festival op zaterdag 14 september.