Lokaal Edam-Volendam, Ons Belang en de VVD stemmen tegen motie die daar duidelijke grenzen aan wilde stellen. De discussie rondom het zogenaamde ‘Ramadan zwemmen’ heeft de afgelopen weken veel losgemaakt in Edam-Volendam. Niet alleen in de gemeenteraad, maar juist ook daarbuiten. Aan de keukentafel. Op straat. In de sportkantine. Op social media. Want uiteindelijk ging deze discussie over iets groters dan alleen een paar zwemuren.
De echte vraag was: Wat verwachten wij eigenlijk van publieke voorzieningen die worden betaald met gemeenschapsgeld? BVNL heeft daar vanaf het begin een helder standpunt over ingenomen. Publieke voorzieningen horen in beginsel voor iedereen toegankelijk te zijn. Niet gescheiden. Niet opgesplitst. Niet georganiseerd op basis van religieuze overtuigingen. Juist publieke voorzieningen horen mensen samen te brengen. Niet uit elkaar te trekken.
Daarom diende BVNL de motie ‘Gelijke toegang tot gemeentelijke voorzieningen’ in. Een motie die nadrukkelijk ruimte liet voor normaal doelgroepbeleid en uitlegbaar maatwerk binnen bijvoorbeeld zorg, veiligheid, jeugdwerk of maatschappelijke ondersteuning. Maar óók een motie die een duidelijke grens trok: geen religieus ingegeven scheiding binnen gemeentelijke accommodaties. Die motie werd verworpen. En dat mag iedereen weten.
Want uiteindelijk stemden o.a. Lokaal Edam-Volendam, Ons Belang en de VVD tegen een motie die juist bedoeld was om een principieel uitgangspunt vast te leggen: dat gemeentelijke voorzieningen bedoeld zijn om inwoners te verbinden. Dat is een keuze. En politieke keuzes mogen benoemd worden. Natuurlijk zullen deze partijen zeggen dat het ‘nuancering’ was. Dat het ‘maatwerk’ betrof. Dat het ‘juridisch ingewikkeld’ ligt. Maar inwoners zijn niet gek. Die begrijpen heel goed waar deze discussie werkelijk over ging.
Daarnaast was deze motie nadrukkelijk óók bedoeld als signaal richting het college en betrokken organisaties. Want als een discussie als deze zó veel maatschappelijke onrust en onduidelijkheid veroorzaakt, dan betekent dat blijkbaar ook dat bestaande kaders, uitgangspunten en communicatie rondom publieke voorzieningen onvoldoende helder zijn geweest.
Want als mannen en vrouwen binnen een gemeentelijke accommodatie van elkaar worden gescheiden omdat een religieuze overtuiging daarom vraagt, dan mag je daar als gemeenteraad best een grens trekken. Sterker nog: dan móét je daar als gemeenteraad een grens durven trekken. BVNL vindt het onbegrijpelijk dat juist partijen die zichzelf graag presenteren als verdedigers van gelijkheid, vrijheid en verbinding, uiteindelijk tegen deze motie stemden.
Want hoe geloofwaardig ben je nog als je aan de ene kant spreekt over inclusiviteit en verbinding, maar aan de andere kant geen duidelijke grens wilt trekken bij religieus gescheiden activiteiten in publieke voorzieningen? Dat wringt. En dat voelen veel inwoners haarfijn aan. Deze discussie ging bovendien allang niet meer alleen over zwemmen. Het ging over de vraag of we in Nederland langzaam accepteren dat groepen mensen steeds meer los van elkaar gaan leven. Met aparte regels. Aparte verwachtingen. Aparte ruimtes. BVNL weigert daarin mee te bewegen.
Wij geloven dat publieke voorzieningen juist plekken moeten zijn waar inwoners elkaar ontmoeten als gemeenschap. Niet als gescheiden groepen. En nee — dat is geen aanval op religie. Iedereen is vrij om te geloven wat hij of zij wil. Die vrijheid staat niet ter discussie. Maar publieke voorzieningen brengen ook publieke uitgangspunten met zich mee. En wat BVNL betreft hoort daar één principe altijd centraal te staan: Wat van iedereen is, moet ook voor iedereen zijn.
Hieronder de reactie in de gemeenteraad van Lokaal Edam-Volendam op de motie van BVNL Edam-Volendam.
Voorzitter,
Laat ik beginnen met te zeggen dat wij de intentie van deze motie begrijpen. Natuurlijk vinden ook wij dat voorzieningen die met gemeenschapsgeld worden gefinancierd in beginsel toegankelijk moeten zijn voor iedereen. Dat is een logisch en breed gedragen uitgangspunt.
Maar juist omdat dat zo’n belangrijk uitgangspunt is, moet je er ook zorgvuldig mee omgaan. En daar wringt deze motie wat ons betreft.
Aan de ene kant zegt de motie, alles moet toegankelijk zijn voor iedereen. Aan de andere kant wordt er ruimte gelaten voor doelgroepgericht beleid, maatwerk en gerichte interventies. En dat is ook terecht, want in de praktijk zijn er tal van activiteiten die juist wel gericht zijn op een specifieke groep, denk aan ouderen, jongeren, vrouwen, of kwetsbare doelgroepen.
Het probleem is dat deze motie die grens onvoldoende scherp maakt. Wanneer is iets een gerechtvaardigde interventie en wanneer wordt het ineens als onwenselijk bestempeld? Die onduidelijkheid maakt het juridisch kwetsbaar en in de uitvoering lastig. En daarmee loop je het risico dat goed bedoeld beleid onbedoeld onder druk komt te staan.
Daarnaast valt het ons op dat deze motie nu wordt ingediend alsof dit een nieuw vraagstuk is. Terwijl partijen die deze motie indienen, tot voor kort zelf bestuurlijk verantwoordelijk waren en zelfs betrokken waren bij instellingen waar dit soort afwegingen dagelijks worden gemaakt.
Dat roept bij ons wel de vraag op, waar was deze scherpte en dit principiële standpunt toen men zelf aan zet was?
Voorzitter, wij zijn voor gelijke toegang. Wij zijn ook voor doelgericht beleid waar dat nodig is.
Maar deze motie brengt die twee niet helder samen. En juist daarom vinden wij het verstandiger om eerst de uitwerking en het standpunt van het college af te wachten, voordat wij hier nieuwe, mogelijk onduidelijke kaders bovenop leggen.
BVNL Edam-Volendam heeft zich de afgelopen 4 jaar keihard laten misbruiken door VD80 om een extra wethouder te kunnen leveren (i.c. Marisa Kes). Want Marisa was dan wel ‘namens BVNL’ wethouder, maar in de praktijk was haar connectie met VD80 natuurlijk veel sterker.
BVNL (i.c. Saul Jonk) is bij de laatste verkiezingen ook keihard afgestraft. En om aandacht te krijgen gaat ie nu zinloze en populistische moties bedenken. Net als onze Mona. Saul is een echte koent!
Saul Jonk heeft dus 4 jaar in het centrum van de macht gezeten, maar daar heeft ie niks gedaan aan ‘religieuze scheiding’. En nu staat ie opeens vooraan op de barricades. Net als het CDA en VD80 overigens. Beetje hypocriet allemaal, want moties stellen niets voor en worden zelden uitgevoerd.