De vaardag van Jan is met enige spoed aangevraagd, want de ziekte van Jan neemt de laatste tijd grote stappen. In het hospice waar hij ligt wordt het mogelijk gemaakt om op korte termijn met ons aan boord te gaan. Jan wordt gebracht door Johan en Wietse van Stichting Ambulance Wens. Zij arriveren rond 11.00 uur bij de haven. In de ambulance rijden de partner van Jan, Noortje, en zijn nichtje Irene mee. De volgauto wordt bemand door de twee neven, de aangetrouwde nicht, en een goede vriendin.
De buienradar heeft om 11.10 uur regen en windstoten voorspeld, dus we gaan zo snel mogelijk aan boord. Missie geslaagd, want precies op het moment dat wij binnen zijn barst de regen los. Geen nood: de kachel staat aan en de tent is dicht, dus wij hebben nergens last van. Jan wil graag van de brancard af en nestelt zich in een makkelijke stoel op het liftplateau naast schipper Mario. De pretoogjes zeggen genoeg, Jan heeft het gelijk naar de zin. Omdat we vandaag niet veel tijd lijken te hebben, steken wij gelijk van wal. Jan zou graag naar Pampus gaan, maar dat is in deze weersomstandigheden voor niemand leuk, dus we kiezen voor de Zaanse Schans.
Mario vaart vlot de haven uit en het IJ op. Ondertussen schenkt onze aspirant boots Margreet geroutineerd de koffie en thee in. Het welkomstpraatje doen we onderweg. Genoeg te zien langs de kade: de havenactiviteiten, de binnenvaart die ons rap passeert, de Coentunnel, de asielboot en dan het zijkanaal naar de Zaan. Jan vindt het allemaal prachtig en geniet vanaf zijn zetel met volle teugen.
De sluisdeuren van de Wilhelminasluis staan al open, dus zodra de brug omhooggaat kunnen we door. Precies voor de trap legt Mario onze boot stil, ondanks de regen wil hij toch even een foto vanaf de kant maken. Al varend is er genoeg tijd om met elkaar te kletsen. De familie zit gezellig rond de tafel en de plek naast Jan wordt lekker afgewisseld. Noortje geniet in stilte met Jan mee. Jan is 5 jaar geleden weduwnaar geworden en heeft daarna Noortje leren kennen. Het is fijn om te zien dat zij het zo goed hebben samen. Maar ook mooi dat de beste vriendin van Jan zijn overleden vrouw vandaag ook mee is. Jan wordt op die manier omringd door een liefhebbende groep mensen. Zoals wij Jan meemaken is het ook vast niet moeilijk om hem lief te hebben. Jan is een positief ingesteld mens, hij houdt van de lach en zijn motto is “Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd”. Wij nemen het aan als wijze les.
Jan heeft in zijn werkzame leven in de luchttechniek gewerkt, hij heeft er na zijn pensioen geen technische hobby aan overgehouden. Waar hij wel vreselijk van genoten heeft was de stacaravan aan de Drecht, een van de mooiste riviertjes in de omgeving van Aalsmeer. Hij had daar ook een bootje. Woonachtig in Amstelveen was hij binnen afzienbare tijd bij de caravan en had dan direct een vakantiegevoel. Vandaar ook dat hij vandaag op het water ook die ontspanning voelt. Het doet hem zelfs zo goed dat hij bij aankomst op de Zaanse Schans graag met de rolstoel naar de molen wil. Zoals altijd worden wij weer heel gastvrij ontvangen bij Houtzaagmolen Het Jonge Schaap. We hebben al varend al een heerlijk HEMA-broodje gegeten, dus we kunnen vlot van boord. In de molen is ook een lift, dus het hele gezelschap kan naar de zaagverdieping waar we weer een boeiende uitleg krijgen. Iedere keer leren we weer wat nieuws over de molen en zijn geschiedenis, maar ook over de werkzaamheden rond de molen. Zoals Jan, met zijn bijna 80 jaar, treffend zegt: “Een mens is nooit te oud om te leren”.
Ondanks het slechte weer op de heenweg is de zon tot onze stomme verbazing doorgebroken, dat maakt onze terugtocht nog leuker, want nu zien we ook nog die prachtige molens en Zaanse huisjes in een stralend zonnetje. De energie van Jan is vandaag schijnbaar onuitputtelijk, want tot ontroering van ons allemaal neemt hij plaats op de stuurstoel, zet de kapiteinspet op en neemt met gemak het roer over van Mario. Hij loodst ons zelfs onder de spoorbrug door en straalt van oor tot oor. Het zal de Vaarwens-boost zijn…
Na een vlotte schutting draaien we weer het IJ op. We twijfelen even of nog even door zullen varen naar het Centraal Station, maar dan zien we Jan knikkebollen en de ogen toch even sluiten. Het is mooi geweest voor vandaag en mooi was het. Wanneer we weer aan wal liggen kunnen we onder een zonnetje van boord en Jan en zijn dierbaren uitzwaaien. Maar niet voordat Jan vanaf zijn troon nog een prachtig dankwoord heeft gesproken. Dat ontroerde ons enorm.
Beste Jan en familie, wij weten dat jullie vandaag samen een mooie dag beleefd hebben die jullie hopelijk nog lang bij zal blijven. Wij wensen jullie een goede tijd toe.
Auteur Vaarwens / Wijnie
Met dank aan alle sponsoren, vrijwilligers en instanties die deze dag gratis mogelijk maakten. Wilt u ook meehelpen Vaarwensen mogelijk te maken? Hier kunt u doneren en hier vindt u meer informatie over de stichting Vaarwens en het aanvragen van een Vaarwens.