
Afgelopen zaterdag was een bijzondere dag voor Piet Jonk (Peterolie). Nadat hij de dag daarvoor al een legpenning mocht ontvabgen vanuit de Maria en Vincentiusparochie, werd hij op in het Hospice waar hij verblijft op zaterdag verrast met een bezoek van de burgemeester Rick Beukers van Edam-Volendam. HIeronder de reden va dat bezoek en de toespraak van de burgemeester.
Beste aanwezigen,
We zijn hier vandaag bij elkaar omdat u, meneer Jonk, voor veel mensen het verschil hebt gemaakt. Piet Jonk – voor velen beter bekend als Piet Peterolie – deed dat niet met grote woorden, maar met daden, jaar in jaar uit. Namens onze gemeenschap wil ik u daarvoor bedanken en stilstaan bij wat uw inzet voor Volendam heeft betekend.
Wie u kent, weet: uw verhaal hoort bij De Dijk. Al jong was u daar te vinden – bij de Marken Express en bij Spaander – altijd bezig en in de weer. U haalde op uw zeventiende uw horecadiploma, als jongste Volendammer ooit, en u bouwde daarna met toewijding aan de horeca, onder meer als eigenaar van restaurant De Koe, een begrip op De Dijk. Ook nadat u de zaak heeft overgedragen, bleef u zich inzetten: bussen regelen, contact met chauffeurs en gidsen, af en aan rijden om alles soepel en veilig te laten verlopen. Dat verantwoordelijkheidsgevoel typeert u.
U ziet mensen, u brengt ze bij elkaar en u krijgt dingen voor elkaar waar een gemeenschap trots op mag zijn. Dat bleek bijvoorbeeld toen u, samen met onder anderen Jaap Buijs, aan de wieg stond van de eerste Havenfeesten. Maar vooral blijkt het in de manier waarop u al decennialang omkijkt naar anderen – vaak in stilte, zonder ooit iets terug te verwachten.
Meneer Jonk, uw hulpvaardigheid is legendarisch. Jarenlang begon u de dag met een achterbak vol manden: fruit, vis en groenten voor mensen die ziek waren, alleenstaanden of een steuntje in de rug konden gebruiken. U verraste dorpsgenoten met lekkernijen, juist als het even tegenzat. Met kerst gingen er enveloppen door brievenbussen – anoniem, omdat het u niet om erkenning gaat, maar om het effect. En in december bracht u, samen met Jaap Buijs, niet als ´Piet Jonk´ maar als andere ‘Piet’, bezoeken aan ziekenhuis en bejaardenhuis om mensen te laten lachen.
Ook bestuurlijk en als fondsenwerver maakte u verschil. Bij de restauratie van de Sint Vincentiuskerk stond u klaar voor het comité ‘Twee miljoen, Samen doen’ en werd meer dan twee miljoen gulden opgehaald. Via Stichting ‘Vincentius Altijd in ons Midden’ zette u dat werk jarenlang voort: sponsors benaderen, mensen bellen, relaties inzetten – altijd met het doel om ons erfgoed te bewaren. En u steunt al jaren verenigingen en initiatieven, zoals RKAV Volendam, FC Volendam, TPV Dijkzicht, Slobbelandkamp en het orkest van Marken. Daarmee heeft u een blijvende bijdrage geleverd aan het sociale en culturele leven van onze gemeenschap.
Zulke inzet vraagt ook veel van thuis. Daarom wil ik ook nadrukkelijk waardering uitspreken voor de steun van uw echtgenote die u al die jaren de ruimte geeft om er voor anderen te zijn.
Uw betrokkenheid is voelbaar en leeft voort in het dorp – op de dijk, in de kerk en in de levens van mensen die u hebt geholpen. Juist nu wordt dat extra zichtbaar. U kreeg onlangs te horen dat u terminaal ziek bent. Zelfs toen u in het ziekenhuis uw verjaardag moest vieren en nauwelijks aanspreekbaar was, regelde u gebak uit Volendam voor al het personeel. En op weg naar het hospice vroeg u het ambulancepersoneel om nog één keer over uw gelijfde dijk te rijden. Het zegt alles: aandacht voor anderen, tot het einde toe.
In alles laat u zich leiden door één eenvoudige overtuiging: “wie goed doet, goed ontmoet”. Dat is niet alleen iets wat u zegt, maar vooral iets wat u dag in dag uit hebt uitgedragen. Uw kinderen en kleinkinderen hebben dat van u meegekregen, en zullen dat blijven uitdragen, als onderdeel van uw nalatenschap.
Meneer Jonk, uw inzet verdient de hoogste erkenning. Daarom verheugd het mij dat ik u mag mededelen dat het Zijne Majesteit, Koning Willem Alexander, heeft behaagd u te benoemen tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.
Is wel een beetje laat. Die man verdient een standbeeld. Wat deze man voor de gemeenschap gedaan heeft niet normaal. Een echte filantroop